Od Darkness Cd Ryan

Wraz z gotowym Sleipnirem wyszłam ze stajni. Ogier zarżał zadowolony i zamiótł ogonem. Podeszłam do Ryana prowadząc swego rumaka.

-Gotowy? - zapytała i wsiadłam na Sleipnira.

-Tak - odpowiedział i również dosiadł swojego konia.

Ruszyliśmy golopem w stronę lasu. Musiałam zwolnić nieco, by chłopak nadążył. Gdy zrównał się z moim koniem, Sleipnir wyruszył jak z procy. Nie powstrzymywałam go. Chwilę potem znaleźliśmy się na ścieżce, zwolniłam do stępu. Po dwóch minutach dołączył Ryan i jego koń.

-To prawda co mówią o twoim koniu - powiedział.

Normalnie to może bym się uśmiechnęła, ale teraz to tylko spojrzałam na niego kątem oka.

-Ej! Ale z ciebie ponurak - mruknął i opowiedział jakiś kawał, którego wcześniej nie słyszałam. 

Nie wytrzymałam i wybuchłam śmiechem.

-No, od razu lepiej jak się uśmiechasz - powiedział a ja nadal miałam na twarzy uśmiech.

-Dzięki, rzadko się śmieję - powiedziałam.

-Dlaczego?

-Bo jak to powiedziałeś.. .jestem ,,ponurakiem''.

-Więc trzeba to zmienić - powiedział

-Niby jak? - zapytałam.

Ryan?